Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Το αουτσάιντερ μιλάει"

Να χε μιλιά και τούτο το καημένο το αδικημένο το αουτσάιντερ - κάπως έτσι θα μας μίλαγε. - όλο το μάτι σας πέφτει απάνω στα φαβορί - για μένα δεν έχετε μάτια. είμαι δύσκολο το ξέρω και χρειάζεται υπομονή για να ασχοληθείς μαζί μου. - Άλλα και με τα φαβορί ποια ήταν η προκοπή σας; - το χαΐρι σας;  - Πολλοί με εγκατέλειψαν με την πρώτη στραβή και άλλοι δεν είχαν την υπομονή να με περιμένουν. 

Ξέρω πολλούς που βλαστήμησαν για μένα αλλά και πολλούς που κάτι πήραν από έμενα. δεν είμαι για χόρταση εγώ - δεν βγαίνω καθημερινά, βγαίνω σπάνια - αλλά πληρώνω καλά - γι αυτό και είμαι το αουτσάιντερ, Και πληρώνω καλά γιατί οι πιότεροι προτιμούν τα φαβορί - δεν πιστεύουν πως και εγώ έχω κάτι να δώσω. Αλλά πρέπει να περιμένεις πολύ για να δεις την αξία μου! Αντέχεις;


Δεν συχνάζω κάπου συγκεκριμένα - αν και πολλοί πιστεύουν πως την αράζω στην Μεγάλη Βρετανία. Αλήθεια είναι πως κάνω πιο συχνές εμφανίσεις εκεί, γι αυτό και οι μπούκ με "μαζεύουν" αρκετά. Το στοίχημα είναι φτιαγμένο έτσι που να πρωταγωνιστεί το φαβορί, γι αυτό εγώ έχω τον ρόλο του κομπάρσου. 

Για να πας καλά μαζί μου πρέπει να είσαι επιλεκτικός - να έχεις "ιώβια" υπομονή και να μην με εγκαταλείψεις με την πρώτη στραβή. για μην κρύβομαι θα έρθουν πολλές στραβές αλλά όταν σου κάτσω θα τις ξεχάσεις όλες. Με τα χρόνια θα μάθεις να με αναγνωρίζεις και θα ξέρεις πότε πρέπει να έρθεις μαζί μου. Για σίγουρα κέρδη δεν μπορώ να σου πω - τίποτα δεν είναι σίγουρο σε αυτό το άτιμο παιχνίδι - μόνο η χασούρα! 

Υπάρχουν και κάποιοι που ασχολούνται μαζί μου αλλά με μπερδεύουν με τα φαβορί - θέλω σεβασμό εγώ - δεν είμαι για καθημερινό και ανεξέλεγκτο παιχνίδι! Να αύριο δεν υπάρχω πουθενά μην με ψάξετε...








Σχόλια

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ

"Μακριά από τα άχαστα"

«Να τον φάει η αρκούδα, να μην γράψει, να ησυχάσουμε -  απόδοση 1,30» - ευκολάκι. Αμ δε.Ρε μην παίζετε φαβορί θα καταστραφείτε. Να παίζετε αουτσάιντερ, τρίλιζα, μακριά γαϊδούρα, αλλά μακριά από άχαστα φαβορί.

"Σαν τα χιόνια"

Πώς χαθήκαμε έτσι, ρε; Τελικά έχουν δίκιο αυτοί που λένε πως όταν αφήνεις κάτι, σε αφήνει και αυτό. Και πας μετά να το πιάσεις και σου φαίνεται ξένο. Ερημωμένο στέκεται τούτο το μπλογκ κοντά ένα μήνα. Απόπειρες έγιναν να γράψουμε έστω ένα χρόνια πολλά, καλή χρονιά, αλλά σαν να μην έβρισκα τα πλήκτρα στο πληκτρολόγιο.

"Το παλιό σπίτι στο χωριό"

Αχάραγα σηκώθηκα σήμερα - σαν κυνηγός, όχι σαν χαμάλης. Ήθελα να τραβήξω πάλι για το σταυροδρόμι. Εκεί όπου πήραμε το δρόμο του πολιτισμού, με τα φανταχτερά φώτα, στις πλανεύτρες πολιτείες. Εκεί όπου ο άνθρωπος άφησε μια ήρεμη ζωή, χωρίς πολλά βάρη, για μια ζωή που δεν είμαστε σίγουροι τελικά αν αξίζει…