Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Ο Τραμπ και οι τρόμπες"



Έχω κάτι μέρες που κοιμάμαι ήσυχος. Γαλήνιος ύπνος με συντροφεύει. Όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Τίποτα δεν μπορεί να παρεκκλίνει από την πορεία του. Γι' αυτό υπάρχουν οι φύλακες... Οι φύλακες του ίσιου δρόμου, του μοναδικού δρόμου που χάραξαν για την πορεία της ανθρωπότητας. Όλοι αυτοί που χωρίς κάποιος να τους παρακινεί, ξεχύθηκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν για το «διαφορετικό» Τραμπ.

«Κάτσε καλά, ρε Τραμπ», φώναζαν, «που θέλει να μας πας πίσω στο σταυροδρόμι. Εκεί όπου υπάρχουν ακόμα οι λαοί - οι λαοί με το δικό τους κώδικα αξιών. Κάτσε καλά, ρε Τραμπ», φώναζαν, «που ήρθες να μας θυμίσεις πως υπάρχουν ακόμα οι ρόλοι του άντρα και της γυναίκας, υπάρχουν ακόμα οικογένειες με φυσιολογικά παιδιά. Εμείς τότε τι είμαστε, κομπάρσοι;» Και οι φωνές τους είχαν πολύ μίσος και κακία.

«Κάτσε καλά, ρε Τραμπ», φώναζαν, «που ήρθες να ξυπνήσεις τους κοιμισμένους.» Αφού βλέπεις, δεν τους ενοχλεί τίποτα πια. Φοβισμένοι και βολεμένοι τα δέχονται όλα αδιαμαρτύρητα. Καταργούμε τις παρελάσεις των ηρώων και στις θέσεις τους βάζουμε παρελάσεις χρωματιστές. Βάζουμε και τους άρχοντες μπροστά και το τρώει σιγά-σιγά ο λαός.

«Άσε μας, ρε Τραμπ, που θα μας μιλήσεις για θρησκεία. Σου είπαμε πως θέλουμε ο κόσμος να έχει από κάπου να πιαστεί;» Κάπου εκεί είδα τη Μαντόνα και δάκρυσα. Μας φυλάει, ρε, τούτη είπα. Είναι τόσο φτασμένη, πρώτη, κάτι θα ξέρει που πολεμά τον κακό Τραμπ, που θέλει να κρατήσει τον κακό το λύκο μακριά από εμάς τα πρόβατα.

Δεν είδα καμία αντίδραση που έφυγε άπραγος ο «δικός τους» ο Ομπάμα, ο μαύρος ελπιδοφόρος που δεν έκανε απολύτως τίποτα. Τουλάχιστον ο Μπιλ είχε αφήσει το στίγμα του - έναν λεκέ...

Κι εμείς οι Έλληνες δώσαμε το παρών. Δεν το ήξερα να πάω... Φάγαμε τα μνημόνια, τη φτώχεια, το ξεπούλημα, δεχτήκαμε να πληρώσουμε αλλωνών τα γαμησιάτικα. Αλλά, ρε πούστη Τραμπ, δεν θα σε αφήσουμε σε χλωρό κλαρί κι ας μην έχει βρακί ο κώλος μας.

Υ.Γ.1 Δεν περιμένω σωτηρία από τον Τραμπ και τον κάθε τρόμπα. Αλλά δεν μου αρέσει και η υστερία και η υποκρισία. Υπάρχει πολλή και από τις δύο στις μέρες μας.

Υ.Γ.2 Είναι ενοχλητικό, επειδή δεν σ' αρέσει ούτε το μαύρο ούτε το άσπρο, να θες να βάψεις όλο τον κόσμο ροζ και μάλιστα με δημοκρατικές διαδικασίες.

Διαβάστε ακόμα: "Black Friday και σκατά να φας"

Σχόλια

ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΑΝ

"Μακριά από τα άχαστα"

«Να τον φάει η αρκούδα, να μην γράψει, να ησυχάσουμε -  απόδοση 1,30» - ευκολάκι. Αμ δε.Ρε μην παίζετε φαβορί θα καταστραφείτε. Να παίζετε αουτσάιντερ, τρίλιζα, μακριά γαϊδούρα, αλλά μακριά από άχαστα φαβορί.

"Το παλιό σπίτι στο χωριό"

Αχάραγα σηκώθηκα σήμερα - σαν κυνηγός, όχι σαν χαμάλης. Ήθελα να τραβήξω πάλι για το σταυροδρόμι. Εκεί όπου πήραμε το δρόμο του πολιτισμού, με τα φανταχτερά φώτα, στις πλανεύτρες πολιτείες. Εκεί όπου ο άνθρωπος άφησε μια ήρεμη ζωή, χωρίς πολλά βάρη, για μια ζωή που δεν είμαστε σίγουροι τελικά αν αξίζει…

"ραντεβού στα τυφλά"

Υπάρχει μια φιλοσοφία εδώ – καλή, κακή, αλλά υπάρχει. Να περιμένουμε οκτώ αγωνιστικές, άντε έξι, να έχουμε ένα δείγμα. Να έχει κάνει τα ταξιδάκια του ο άλλος, να έχει κάνει τις υποδοχές του και να δούμε πού την πάει την δουλειά. Θα μου πεις, ακριβώς πού πάει μια ομάδα; Μπορεί να έχουν φτάσει Χριστούγεννα και να μην μπορούμε επακριβώς να πούμε. Αλλά κι αυτό το ραντεβού στα τυφλά δεν είναι της φιλοσοφίας μας – χωρίς να πιστεύουμε πως δεν μπορεί να βγει και κάτι.